• Anasayfa

Kemoterapi veya radyasyon tedavisi ile öngörülen kanser iyileşmesi, hormon üretimini, boşalmayı ve spermatogenezi uzun süre veya hatta kalıcı olarak bozabilir. Bu agresif tedaviler ayrıca daha yüksek DNA sperm fragmantasyonuna da yol açabilir. Belirlenmiş tedaviye sahip kanser hastaları için, herhangi bir ilaç ve manipülasyona başlamadan önce bir veya birkaç semen numunesinin dondurulması (operasyon, ek teşhis için röntgen dâhil), doğurganlığın daha fazla korunması için bir seçenektir.

Spermin kriyoprezervasyonu doğurganlığın korunmasını veya gebeliğin sağlanmasını garanti etmese de, hastaya / çifte danışmak ve bunu yapmaya teşvik etmek önemlidir. Yine de, kanser tedavisine bağlı olarak terminal spermatogenez kaybı olan hastalarda, dondurulmuş örnekler biyolojik bir çocuk sahibi olmak için tek umut şansıdır. Bir kadın partner söz konusu olduğunda, danışmanlık, kadın yaşının Gebe kalmada ve ART’yi veya doğal gebe kalmayı ertelemede önemli bir faktör olduğu gerçeğinin bebek sahibi olma şansını ciddi şekilde azaltabileceğini dikkate almalıdır.

Donör Sperm Kullanımı

Modern bilimin ve üreme tıbbının ilerlemelerine rağmen, bazı erkekler için çocuk sahibi olmanın tek şansı bağışlanan spermdir. Kapsamlı bir incelemeden sonra erkek kısırlığının teşhis edildiği durumlarda; ciddi kalıtsal koşullar oluşturulmuştur veya erkek faktör kısırlığı olan bir çiftin çok sayıda in vitro siklusu vardır. Hiçbir pozitif sonuç alınmamıştır, bağışlanmış sperm kullanmak bir seçenektir. Doğurganlık tedavisinde donör spermatozoanın kullanılması, çiftin psikolojik durumunu, eşler ve akrabaları arasındaki ilişkiyi etkileyebilir. Kısırlığı algılamak ve daha ileri doğurganlık tedavisi için bilinçli seçim yapmak için psikolojik destek yardımcı olabilir.

Spermde Reaktif Oksijen Türleri (ROS)

Kemoterapi Tedavisi ve Erkek DoğurganlığıSüperoksit anyon, hidrojen peroksit (H 2 O 2), hipoklorit (OHCl) ve hidroksil radikali (OH) yüksek derecede reaktif oksijen türleridir (ROS) ve bunların üretimi hücrenin normal metabolizması sırasında gerçekleşir. Menide ROS, çoğunlukla lökositler ve olgunlaşmamış spermatozoa tarafından üretilir ve akrozom reaksiyonu, kapasititasyon, mitokondriyal stabilite ve oosit ile füzyon ile ilgilidir. ROS oluşumu ile antioksidanların aşırı ROS üretimini nötralize edememesi arasındaki dengesizlik oksidatif stres (OS) olarak tanımlanır. Seminal plazma antioksidanlar içerdiğinden ve doğal antioksidan kapasiteye sahip olduğundan, spermdeki serbest radikal dengesini sağlar; ROS ve OS’nin aşırı üretimi lipid peroksidasyonu, protein değişiklikleri, DNA hasarı ve sperm ölümüne neden olur ve bu erkek fertilitesini etkileyebilir.

Erkek kısırlığının potansiyel nedeni olarak yüksek ROS konsantrasyonları 1943’ten beri çalışılmaktadır. Aşırı ROS’un potansiyel dahili verimi, hasarlı veya anormal spermatozoa, varikosel, kriptorşizm, testis torsiyonu, enfeksiyon, iltihaplanma ve yaşlanmanın bir sonucu olabilir. Toksinlere (toluen, metoksietanol, sülfür dioksit), metallere (kadmiyum) kemoterapiye ve iyonlaştırıcı radyasyona (kanser tedavisi) maruz kalma gibi bazı dış faktörler de ROS seviyelerini etkileyebilir ve OS oluşturabilir.

Çalışmalar, yüksek ROS seviyeleri ile anormal sperm konsantrasyonu, motilite, morfoloji, daha yüksek DNA hasarı ve apoptoz arasındaki ilişkiyi göstermektedir. İnfertil erkekler ve donörler arasındaki karşılaştırma, aşırı ROS değerlerinin, zayıf semen parametreleri ile korelasyonda % 68.8 duyarlılığa ve % 93.8 özgüllüğe sahip olduğunu ve infertiliteyle sonuçlanabileceğini göstermiştir.

Sperm kapasitasyonu, hiperaktivasyonu ve sperm-yumurta füzyonu oluşumu ile ilgili oldukları için ROS’un fizyolojik rolünü anlamak önemlidir. ROS, hücre içi siklik adenozin monofosfat (cAMP) artışında rol oynar, ardından protein Kinaz A aktivasyonu ve tirozin fosforilasyonunun yükselmesi izler. Bu değişiklikler sperm kapasitesine ve hiperaktivasyonuna yol açar, sperm zarı kararsız hale gelir ve akrozom reaksiyonunu başlatır. Bunlar enzim olmayan akrosin, proakrosin, inhibitör bağlı akrosin, hiyalüronidaz, asit fosfataz, beta-glukuronidaz, beta-glukozidaz, beta- akrozomda bulunan enzimleri serbest bırakır. N-asetilglukozaminidaz, beta-galaktosidaz ve beta-N-asetilgalaktozaminidaz sperm hücresinin oositler zona pellucida’ya (ZP) bağlanmasını sağlar.

Dengesiz ROS seviyeleri, semen kalitesini ve işlevlerini tehlikeye atabilir ve bunları normal konsantrasyonda tutmak doğurganlık için gerekli kabul edilir. Oksidatif stres ve beslenme durumu, antioksidan eksikliği ve yetersiz beslenme genel olarak sağlığı değiştirebileceğinden her insan için önemlidir. ROS ayrıca çeşitli solunum ve kardiyovasküler hastalıklar, nörodejeneratif, sindirim bozuklukları ve hatta kanserle de ilgilidir. OS’nin fertilite ile ilgili klinik önemi kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Hastalığın ortaya çıkması, ilerlemesi ve sonuçlarında beslenme dengesi konusundaki klinik farkındalık hala sınırlıdır, ancak dengeli beslenme besinleri ve antioksidanlara ihtiyaç duyulmaktadır ve gereklidir.