• Anasayfa

Küçük ve yaramaz çocuk sahibi olan ebeveynler, zaman zaman bir rehberliğe ihtiyaç duyabilirler Çoğu ebeveyn lazımlık kazaları, sabah erken saatlerde uyanmalar, kardeşlerin birbirlerine tükürmeleri ve okul öncesi eğitim konusunda bazen nasıl davranacağını konusunda çelişkiler yaşarlar. Ayrıca çevreden bu konuda çok fazla nasihat duyarlar. Fakat bu nasihatlerin hangisinin doğru olduğu konusunda yaşanan ikilimler ebeveynleri daha da yorar. Aşağıda bir ebeveynin sinir bozucu bir durumla karşı karşıya kaldığında nasıl davranması gerektiğine dair bilgiler bulunmaktadır.

Bilinçli Ebeveynlik

Bir konuda bilinçli olmak aynı zamanda o konuda dikkatli olmak demektir. Dikkat, kendiliğinden anı yaşamak için yapılan bir uygulamadır. Bu, yaşamın neresinde olunduğu, ne düşünüldüğü, içeride ve dışarıda nasıl hissedildiğinin bilinmesi anlamına gelir. Bilinçli bir insan olmak, karşılaşılan olaylar karşısında daha sakin ve yetkin düşünerek, kabullenerek hareket etmek demektir. Dikkatli bir ebeveyn olmanın amacı, çocuğun davranışlarına düşünerek cevap vermektir. Ve çocukla olan ilişkileri güçlendirmek yanında pozitif olmada etkilidir. Tabi ki bu daima pozitif düşünce sahibi olunacak anlamına gelmez. Mesela yemeğini yemeyen bir çocuğa kızan bir ebeveynin, çocuğuna bağırması, ters davranması yerine ona nasıl ılımlı davranılması gerektiğini düşünmesi, bilinçli bir ebeveynin uygulayacağı bir davranıştır.

Bilinçli bir ebeveyn; şimdiki zamanla meşgul olur ve geçmişte yaşadığı travmaların ve duyguların karşılaşılan olay karşısında verilecek tepkilerini etkilemesine izin vermez. Karşılaştığı olaylar karşısında otomatik bir tepkiden ziyade daha bilinçli tepkiler verir.

Bilinçli Ebeveynliğin Temel Faktörleri

Bilinçli ebeveynlik üç ana niteliğe odaklanır. Bu nitelikler şunlardır:
• Şimdiki zamanda farkındalık ve dikkat
• Kasıtlılık ve davranış anlayışı
• Tutumlarının yargılayıcı değil şefkatli, kabul eder tarzda olması
Tüm bu nitelikleri daha da ileriye götürmek bilinç düzeyini artırmak mümkündür. Bunun için şu becerileri edinmek gerekir:
Dinleme: Çocukları dikkatli olarak dinlemek ve gözlemlemek gerekir. Ve bu muazzam derecede sabırlı olmayı gerektiren bir durumdur. Zamanla pratik yapılarak edinilecek bu beceri, dinlendiğini bilen çocuğun özgüveni geliştirir.
Yargılamamak: Durum karşısında çocuğun duygularını ve hislerini yargılamadan yaklaşmak gerekir. Basitçe açıklamak gerekirse yargılamadan yaklaşmak, çocuğun gerçekçi olmayan beklentilerini bırakmasına da yardımcı olur.
Duygusal farkındalık: Ebeveyn ile çocuk arasındaki etkileşimlere dair farkındalık geliştirmek, ebeveynden çocuğa doğru yani geriye doğru uzanan bir durumdur. Duygusal farkındalığın modellenmesi, çocuğa aynı şeyi yapmayı öğretmenin anahtarıdır.
Öz denetim: Ebeveynin hissettiği kırgınlık ya da kızgınlık anında tepki vermesi yerine duygularına sahip çıkması anlamına gelmektedir. Kısacası: aşırı tepki vermekten kaçınarak, harekete geçmeden önce düşünmek gerekir.
Merhamet: Bir ebeveyn çocuğunun davranışlarına veya düşüncelerine katılmayabilir, ancak dikkatli ebeveynlik; şefkat göstermeye teşvik eder. Yani çocuğun bulunduğu durum için empatik ve anlayışlı olmayı içerir.